X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
کاش  چاپ
تاریخ : شنبه 12 فروردین‌ماه سال 1385

                                                              آن‌که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت

 

                                                              در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت

 

                                                              خواست تنهائی ما را به رخ ما بکشد

 

                                                               تنه‌ای بر در این‌ خانه‌ی تنها زد و رفت

 

                                                              دل تنگش سر گل چیدن از این باغ نداشت

 

                                                              قدمی چند به آهنگ تماشا زد و رفت

 

                                                              مرغ دریا خبر از یک شب توفانی داشت

 

                                                              گشت و فریاد کشان بال به دریا زد و رفت

 

                                                              چه هوائی به سرش بود که با دست تهی

 

                                                              پشت پا بر هوس دولت دنیا زد و رفت

 

                                                              دل خورشیدی‌اش از ظلمت ما گشت ملول

 

                                                              چون شفق بال به بام شب یلدا زد و رفت

 

                                                              هم‌نوای دل من بود و به تنگام قفس

 

                                                              ناله‌ای در غم مرغان هم‌آوا زد و رفت.

 

 

http://www.persiangraphic.com/gallery/albums/userpics/10001/card093.jpg

 


 عاشق آن نیست که عشق تکه کلامش باشد

عاشق آن است که وفایی در وجودش باشد

 

http://www.persiangraphic.com/gallery/albums/userpics/10001/card058.jpg

 

ای که از یار نشان می طلبی یار کجاست همه

یارند ولی یار وفادار کجاست

 

http://i1.tinypic.com/rrv95h.jpg

 

عشق را تن پوش جانم می کنی

چتری از گل سایه بانم می کنی

ای صدای عشق در جان و تنم

آن سکوت ساکت و تنها منم

من پر از اندوه چشمان توام

آشنایی دل پریشان توام

آتش عشق تو در جان من است

عاشقی معنای ایمان من است

کی به آرامی صدایم می کنی

از غم دوری رهایم می کنی

ای که در عشق و صداقت نوبری

کی مرا با خود از اینجا می بری

 

http://www.icelady.no/design/Anim_LadyRose.gif

 

در رهگذر زمستان بودم که بهار چشمانت در نگاهم پیدا شد ، زیبا بود مثل گل مریم ودلچسب بود مثل

غروب خورشید ...
 
آیا در دورها کسی پُلهای رابطه را می شکند ، چرا دستها همدیگر را نمی شناسد...؟
 
نکنه با بی رحمی همانند کوهها حرفهایم را به سویم پرتاب کنی ...!
 
اگر روزی چون موجی که به ساحل می آید به کنارم برگردی تمام ستارگان را به پایت می ریزم وتو را به

گندم زاری می برم و از خوشه های طلایی گندم
 
کلبه ای برایت می سازم ...
 
کاش که بیایی ...!