X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
جفا...  چاپ
تاریخ : جمعه 18 مرداد‌ماه سال 1387

علی جون

از من رمیده ای و من ساده دل هنوز

بی مهری و جفای تو را باور نمیکنم

دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این

دیگر هوای دلبر دیگر نمی کنم

...

رفتی و با تو رفت مرا شادی و امید

دیگر چگونه عشق تو را آرزو کنم؟

دیگر چگونه مستی یک بوسه ی ترا

در این سکوت تلخ و سیه جستجو کنم؟

...

یاد آر  آن زن..آن زن دیوانه را که خفت

یک شب به روی سینه ی تو  مست عشق و ناز

لرزید بر لبان عطش کرده اش هوس

خندید در نگاه گریزنده اش نیاز

...

لبهای تشنه اش به لبت داغ.. بوسه زد

افسانه های شوق ترا گفت با نگاه

پیچید همچو شاخه ی پیچک به پیکرت

آن بازوان سوخته در باغ زرد ماه

...

هر قصه ای ز عشق که خواندی به گوش او

در دل سپرد و هیچ ز خاطر نبرده است

دردا دگر چه مانده از آن شب..شب شگفت

آن شاخه خشک گشته و آن باغ مرده است

...

با آنکه رفته ای و مرا برده ای زیاد

میخواهمت هنوز و به جان دوست دارمت

ای مرد ..  ای فریب مجسم بیا که باز 

بر سینه ی پر آتش خود میفشارمت