X
تبلیغات
نماشا
رایتل
یادمه...  چاپ
تاریخ : پنج‌شنبه 24 مرداد‌ماه سال 1387

alijon.blogsky

یادمه خیلی وقت پیش که پرنده بودم

تو منو تو آسمون چشات جا دادی و گفتی: پرواز کن!

منم بالهامو باز کردم و شروع کردم به پرواز...

تا اینکه یه پرنده دیگه هم پیدا شد.

آسمون چشای تو کوچیک بود

 و جای زیادی برای پرواز نبود...

اما تو...

 باور نکردی و اون پرنده هم مهمون آسمونت شد.

منم دیگه نتونستم تو اون آسمون کوچیک

 الهام رو باز کنم و پرواز کنم.

بالم شکست و از آسمونت افتادم...

خیلی از اون روز می گذره،

تو دیگه پرنده ای رو مهمون چشات نکردی

 تا نکنه بال پرنده ات بشکنه و...

اما من وقتی از چشات افتادم قلبم شکست

 و تو حتی از صدای شکستن قلبم گذشتی ...

تا نکنه یه موقع از اسمونت بارون بیاد

 و بالهای پرنده ات خیس شه و از چشات بیافته...

 آخه چرا؟؟؟